Dragan Stojnić (Beograd, 10. novembar 1937 — Beograd, 19. mart 2003) bio je srpski i jugoslovenski šansonjer. On je jedan od naših najznačajnijih šansonjera.
Živio je u Sarajevu, Banjoj Luci, Skoplju i Beogradu, gradovima koji su obilježili njega i njegovo muzičko stvaralaštvo, no gdje god da je došao u srcu je uvijek nosio pjesmu. Oduvijek je želio da postane pjevač, a na sceni je proveo skoro 40 godina. Studirao je francuski jezik, da bi kasnije ipak završio Višu turističku školu.
Umro je 19. marta 2003. posle duge i teške bolesti u Gradskoj bolnici u Beogradu. Sahranjen je 21. marta 2003. godine u Aleji zaslužnih građana na Novom groblju u Beogradu.
Njegovi počeci se vezuju za tada poznati sarajevski ansambl „Prijatelji“. Prvi veliki uspjeh postigao je 1964. godine pobjedom na festivalu u Kraljevu „Mikrofon je vaš“ sa pjesmom „Bila je tako lijepa“, tadašnjim evrovizijskim hitom, pjesmom predstavnicom Francuske 1963. godine. Sljedeće godine takođe dobija prvu nagradu na festivalu u Opatiji sa evergreenom „Zašto dolaziš samo sa kišom“. Poslije toga 1966. godine gostuje pariskoj Olmpiji, internacionalnom hramu muzike, a njegove ploče su počele da se prodaju u ogromnim tiražima
Svoj najplodniji stvaralački period Dragan Stojnić je imao u Sarajevu, gdje je tokom 1960-ih snimio više francuskih šansona, a kroz prevode tekstova jugoslovenska publika je dobila priliku da upozna smisao i duh francuske šansone. Osim tekstova na francuskom jeziku, on je koristio i tekstove B. Stojadinovića i N. Vražalice. Uspješno je sarađivao sa sarajevskim orkestrom Esada Arnautalića koji je bio i aranžer više njegovih pjesama. Istih godina povremeno je nastupao i na jugoslovenskim festivalima zabavne muzike (Opatijski festival, Vaš šlager sezone, Beogradsko proleće), par puta je predstavljao i Radioteleviziju Sarajevo na nacionalnim izborima za Pjesmu Evrovizije, no sve u svemu Dragan Stojnić ipak nije bio festivalski pjevač.
1984. godine počeo je sa serijom tradicionalnih solističkih koncerata povodom 8. marta u Beogradu, kojima je održavao neraskidivu vezu sa publikom. Održao je mnogobrojne koncerte i nastupe širom Jugoslavije, a zahvaljujući pjesmi obišao je i gotovo cijeli svijet. Bio je dugogodišnji saradnik PGP RTB-a, a 1998. godine dobio je nagradu „Zlatni Beočug“ Kulturno-prosvetne zajednice Beograda. 1991. otpjevao je gotovo cjelokupni materijal za muziku filma „Moj brat Aleksa,“ koji govori o životnom djelu Alekse Šantića.
Izvor Wikipedia
